Relatietherapie

Relatietherapie

Iedereen loopt in de loop van zijn leven wondjes op. Vaak gebeurt dat al in de eerste jaren van je leven, die tevens de belangrijkste zijn, en weet je niet eens meer altijd wát er toen precies gebeurde. Het kan zijn dat je net iets te lang hebt liggen huilen in je wieg, omdat je vader of je moeder op de wc zat of omdat de telefoon ging. Jij kunt je als heel klein wezentje dan compleet verlaten voelen. Je bent in die eerste jaren volledig afhankelijk van je ouders in het vervullen van je behoeftes, want je kan nog helemaal niks. Je hebt van hen voedsel, verzorging en veiligheid nodig. En daar gaat dus wel eens iets mis. Op dat moment wordt ons overlevingssysteem ingeschakeld; je gaat er alles aan doen om ervoor te zorgen dat je zo min mogelijk pijn hebt en zoveel mogelijk liefde krijgt. Je gaat dingen geloven en je zo gedragen dat dat ook lukt, en zo ontstaan onze (overlevings)patronen.

In een relatie zijn er dus twee mensen met hun patronen, overtuigingen en oude pijn. Juist in een relatie met iemand die je dierbaar is, wil je liefde krijgen en niet afgewezen worden. Waardoor er een heel systeem van overleven bij twee mensen tegelijk in werking wordt gezet…

Het gevoel van veiligheid kregen we dus ooit (en soms te weinig) van onze ouders, we zij gewend om dat buiten onszelf te zoeken. Dus moet onze partner, of een goede vriend, ons dat nu geven. We maken vaak de ander verantwoordelijk voor ons gevoel van welbevinden én onze pijn, grof gezegd, en doen datzelfde voor de ander. Waarmee we dus heel netjes onze pijn bedekt houden, maar het kost ons ook veel, het is vaak zo’n werk! Hoe handig zou het zijn, als we zouden bedenken dat alleen wijzelf verantwoordelijk zijn voor onze pijn en dat we hem aankunnen. Dan kunnen we werkelijk onszelf zijn in de relatie met de ander.

You lose your grip and then you slip into the masterpiece - Leonard Cohen

De Aanraking - Praktijk voor massage en psychotherapie
Apenijnen 67, 3524 DM Lunetten, Utrecht
Copyright 2018 - Alle rechten voorbehouden